Wat doe je als je iets wil koken wat je nog nooit hebt gemaakt? Iemand het recept vragen natuurlijk... Dat kan Ede ook doen als het gaat om foodbeleid. Han Wiskerke, hoogleraar Rurale Sociologie aan de Wageningen Universiteit laat zien wat Ede kan leren van Bristol en Belo Horizonte. Als hoogleraar en als lector Voedsellandschappen bij de Academie van Bouwkunst in Amsterdam bestudeert hij food.

''Voedsel bewerken, transporteren, koelen en opslaan… Dat kost allemaal veel energie. Het bepaalt bijna de helft van je ecologische voetafdruk, dat wil zeggen de ruimte en de energie die je nodig hebt om te leven.''

''Het scheelt veel als een hele stad eet wat dichtbij groeit. De ecologische voetafdruk wordt er kleiner van. Je kan dus door anders te eten bijdragen aan de klimaatdoelstellingen van je stad. Daarvan zijn al mooie voorbeelden. Ede kan leren hoe dat moet door te kijken naar Bristol in het Verenigd Koninkrijk en naar Belo Horizonte in Brazilië.''

Bristol

''Bristol heeft eerst goed bestudeerd hoe voedsel zijn weg vindt naar en in de stad. Waar komt het vandaan? Wie eet het op? Wat wordt er weggegooid? Daarna hebben ze voedselbeleid gemaakt.
Bristol heeft zelfs een lokale munteenheid ingevoerd, de Bristol pound. Die kun je alleen uitgeven bij lokale ondernemingen. Zo stimuleer je de lokale economie. Veel restaurants in Bristol serveren streekproducten. Je kiest zelf of je betaalt in reguliere Engels pond of in Bristol pounds. Zelfs de burgemeester van Bristol laat zijn salaris daarin volledig uitbetalen.''

''In Belo Horizonte in Brazilië zeggen ze: ‘Dat mensen ongezond eten is geen individuele keuze, maar een gevolg van de omstandigheden.' Toegang tot gezonde en betaalbare voeding is een mensenrecht. Als overheid moet je daarvoor zorgen. Hier in Nederland zeggen we: ‘Wat je eet is een privézaak en als je te weinig geld hebt om voldoende eten te kopen dan kan je naar de Voedselbank.' Dat is echt een andere benadering.''